Tekst będzie składał się z 3 części na podstawie rozmów z trzema osobami, Włochami w różnym wieku, których łączą podobne doświadczenia życiowe. Wszyscy troje studiowali w Katanii i wszyscy podjęli próbę uczenia się języka polskiego. Interesującym faktem jest to, że w ich rodzinach nie doszukamy się polskich korzeni.
Część I
Wpływ globalizacji na wymianę handlową pomiędzy różnymi krajami świata widoczny jest także w zainteresowaniu się ludzi językami i kulturą narodów, o których wcześniej niewiele mówiono. Jednym z nich jest język polski. Studiując na Uniwersytecie w Katanii słyszałam od studentów wiele razy, że chcieliby uczyć się języka polskiego. W 2006 roku byłam świadkiem takiej ich woli. Prowadząc seminaria na ww. uniwersytecie w ramach projektu Lingue in Piazza zetknęłam się z osobami zafascynowanymi językiem polskim i naszą kulturą.
W ostatnio przeprowadzonych rozmowach pierwszą moją rozmówczynią była profesor Uniwersytetu w Katanii, Giacoma Strano, specjalista filologii rosyjskiej i słowiańskiej, która zaczęła uczyć się języka polskiego od razu po ukończeniu studiów magisterskich. Była wówczas magister specjalizowała się w języku rosyjskim i literaturze rosyjskiej. Poprzez naukę języka polskiego pragnęła rozszerzyć swoją znajomość języków słowiańskich. Nauczycielka ówczesnej magister (w rzeczywistości nie tylko nauczycielka, lecz jej koleżanka Polka) stosowała tradycyjną bezpośrednią metodę nauczania języka opartą na naturalnym kontakcie nauczyciela ze studentem w celu szybszego opanowania podstawowych sprawności: czytania, tłumaczenia i konwersacji. Dziś profesor miło wspomina te chwile. Najbardziej utkwiły jej w pamięci elementy fonetyki i gramatyki oraz czytanie krótkich tekstów klasycznych i poezji. Metoda tradycyjna pozwoliła także profesor Strano na poznanie podstawowych zasad lingwistycznych. Niemniej jednak, najbardziej przydatne dla Niej okazały się konwersacje, korespondencja i lektura. Ponieważ, jak podkreśliła profesor, w okresie uczenia się języka polskiego, utrzymywała korespondencję ze znajomymi dziewczynami i chłopcami z Polski, poznanymi w Moskwie podczas wyjazdu w celu studiów. Oczywiście, w tej korespondencji dużo pomagała jej nauczycielka-koleżanka. Niestety po niedługim czasie profesor, mimo zainteresowania i zapału, jakim pałała do języka polskiego, oznajmiła z przykrością, że na rzecz prowadzonych badań naukowych z języka rosyjskiego i literatury rosyjskiej zmuszona była zrezygnować z kontynuacji uczenia się naszego języka. I potem przez wiele lat nie miała żadnych kontaktów ani z Polską, ani z językiem polskim.
Jednak ze względu na odwieczny związek Polski z Włochami profesor ponownie zaczęła interesować się Polską. Nie wróciła do uczenia się języka, lecz swoje zainteresowania skierowała na historię, literaturę i ogólną kulturę naszego kraju. W historię zagłębia się stopniowo, począwszy już od Mieszka I, twórcy państwowości polskiej, poprzez powstanie Rzeczpospolitej, aż do końca XIX w. Nie są jej też obojętne dzisiejsze przemiany polityczno-gospodarcze.
Literatura zafascynowała ją jednak najbardziej, w szczególności od okresu Odrodzenia (z takimi pisarzami, jak: Jan Długosz, Łukasz Górnicki, Mikołaj Rej i Jan Kochanowski) aż po Romantyzm. A w swoich wykładach na temat "od cywilizacji rosyjskiej do polskiej, od Puszkina do Mickiewicza" pozwoliła sobie nadmienić naszych autorów.
Profesor Strano z wielką radością podzieliła się ze mną także wrażeniami z podróży do Polski, odbytej w 2008 r. Zwiedzając Warszawę i Kraków próbowała nawet rozmawiać po polsku, ale nie zawsze ją zrozumiano. Z przykrością kontynuowała rozmowy po angielsku. Jednak w niektórych sytuacjach, np. na spacerze, w tramwaju czy w pociągu, pamiętając niektóre proste zdania, profesor była w stanie je wypowiedzieć i to dawało jej ogromną satysfakcję. Z punktu widzenia turystki była bardzo zachwycona kapilarną rekonstrukcją Starego Miasta Warszawy oraz konserwacją i utrzymaniem obiektów zabytkowych w Krakowie.
Fot. Warszawa, Stare Miasto - profesor Uniwersytetu w Katanii, Giacoma Strano
Zamieszczone zdjęcie zostało udostępnione przez profesor Strano z jej prywatnego archiwum.
Podsumowując naszą rozmowę profesor Strano dodała, że pozytywnie widzi fakt dążenia Polski do utrzymania znaczącej pozycji gospodarczej w Unii Europejskiej i z przekonaniem wyraża nadzieję, że aktualne zmiany polityczne potwierdzą ten rozpoczęty proces.
