Pantalica – Nekropolia skalna

Zbliża się wiosna i zaczynamy myśleć o wypadach na łono natury. Polecam jedno urocze miejsce, które odwiedziłam w ubiegłym roku, 2 maja 2012. Ze względu na warunki klimatyczne uważam, że najlepszy okres do zwiedzania tego niezwykle pięknego zakątka jest miesiąc maj.

Fot. 1: Pantalica, Nekropolia Północna, Grota Nietoperzy

Pantalica położona jest w prowincji Syrakuz we Włoszech na Sycylii. To przykład bardzo ważnej nekropolii z epoki neolitu i jednej z największych nekropolii w regionie Sycylii. To zespół ponad 5000 grobów wykutych w skalistych zboczach.

Fot. 2: Pantalica, Nekropolia Północna

Fot. 3 i 4: Pantalica, grobowce skalne

Foto: Bożena Zofia Kachel

Etna nie odpuszcza

27 lutego 2013, rano tak prezentowała się Etna z tarasu Katanii.

Jej aktywność o charakterze Stromboljańskim niewielkich rozmiarów tuż po godz. 10.00 przysłoniły chmury.

 Foto: Bożena Zofia Kachel

Kolejny wybuch Etny

To już piąty w tym tygodniu. Dzisiaj charakter Stromboliański wybuchu Etny był słabo widoczny z Katanii i tylko do godz. 20:15.

23 lutego 2013, późnym popołudniem około godz. 18.30 rozpoczął się 5 w tym tygodniu wybuch wulkanu. Tym razem o większej sile niż poprzednie. Wybuch dotyczy krateru południowo-wschodniego, z którego pyły i gazy wulkaniczne kierowały się w kierunku północno-wschodnim. Niestety już od godz. 20.15 jego spektakularny obraz Stromboliański z Katanii został przysłonięty chmurami.

Dla bezpieczeństwa (jak podano w dzienniku telewizyjnym La Sicilia o godz. 20.30) zamknięto lotnisko Fontanarossa w Katanii.

Filmik: Bożena Zofia Kachel; wykonany dnia 23 lutego 2013 o godz. 20:13.

Etna przypomniała o sobie

Ten od lat najbardziej aktywny wulkan Europy znowu przypomniał o sobie. Po 10 miesiącach to pierwsza tak duża erupcja.

Erupcja o charakterze Stromboliańskim rozpoczęła się 19 lutego 2013 i trwała kilka godzin. Wydawało się, że już w godzinach porannych Etna emitująca lawę i gazy wulkaniczne zakończyła swoją aktywność. Później się okazało, że było to tylko osłabienie aktywności wulkanu. W godzinach wieczornych Etna ponownie dała spektakl. Największe nasilenie erupcyjne widoczne z Katanii można było obserwować 20 lutego 2013 miedzy pierwszą, a drugą w nocy.

Foto i filmik: Bożena Zofia Kachel, wykonane dnia 20 lutego w godz. 01:30-02:00. 

Święta Agata, patronka Katanii

Każdego roku od końca stycznia do 5 lutego (a właściwie do 6 lutego rano) Katania żyje świętem swojej Patrony, Świętej Agaty. Tegorocznym uroczystościom sprzyja bardzo słoneczna pogoda.

Obchody zaś zapoczątkował, 25 stycznia w Teatrze Massimo Bellini, „Koncert ku czci Świętej Agaty”, mający w swoim repertuarze m.in. utwory Vincenzo Belliniego, Giuseppe Verdiego i Giacomo Pucciniego, których osobiście bardzo lubię słuchać.
 

Fot. 1 i 2: Teatr Massimo Bellini podczas koncertu

 

Fot.3: Candelore na Rynku rybnym

 

 

 

Fot. Bożena Zofia Kachel

 

3, 4 i 5 luty - to dni głównych uroczystości o charakterze religijnym i folklorystycznym.

 

Fot. 4: Uczestnicy Mszy o Świcie 4 lutego

5 lutego najpierw odbyła się Msza pontyfikalna, kończącą się około południa, a potem po mszy popołudniowej ruszyła procesja ulicą Etnea, zwana giro interno "przez centrum miasta".

Fot. 5: Ulica Etnea

Fot. 6: Plac Duomo po zakończeniu Mszy Pontifikalnej

Fot. 7: Święta Agata podczas procesji 6 lutego, która rozpoczęła się 5 lutego po południu 

  

 

Fot. 8: Skrzyrzowanie ulic: Sangiuliano i Crociferi, procesja 6 lutego rano

Zdjęcia i film: Bożena Zofia Kachel

Szopka Bożonarodzeniowa

Jak w Katanii, mieście, które nigdy nie widziało śniegu, rodziny przygotowują się do Świąt Bożego Narodzenia?

Do tradycji w tym mieście należy robienie Szopek Bożonarodzeniowych we własnych domach. 
  

Moi sąsiedzi, państwo Lo Verde w tym roku wykonali szopkę jedną z największych w okolicy, a największą w ich domu od około 40 lat. W tej rodzinie montażem szopki zajmują się mężczyźni. Tegorocznym głównym konstruktorem był Nunzio, syn państwa Lo Verde. Pan Nunzio ma już 5 letni staż konstruktorski i wśród rodziny oraz znajomych uznawany jest za najlepszego i najbardziej pomysłowego montażystę.

Do konstrukcji szopki panowie Lo Verde użyli m.in.: listwy drewniane, kartony, styropian, tekturowe środki od papieru toaletowego, arkusze szarego papieru, opakowania po papierosach, pudełeczka po lekarstwach, piasek, materiały elektryczne, figurki ludzi i zwierząt.

Panowie Lo Verde montowali szopkę przez półtora miesiąca, od 28 października do 7 grudnia.

Foto: Bożena Zofia Kachel

Spotkanie autorskie z Anną Tylusińską-Kowalską

O książce Anny Tylusińskiej-Kowalskiej pt. „Viaggiatori polacchi in Sicilia e Malta (tra Cinquecento e Ottocento)”.

23 października 2012 na Uniwersytecie w Katanii miało miejsce spotkanie poświęcone prezentacji książki pt. „Viaggiatori polacchi in Sicilia e Malta (tra Cinquecento e Ottocento)”. Było to spotkanie autorskie, w którym wystąpiła autorka prezentowanej książki, dr hab. Anna Tylusińska-Kowalska, profesor literatury włoskiej w Instytucie Kulturologii i Lingwistyki Antropocentrycznej Uniwersytetu Warszawskiego, członkini Stowarzyszenia Kulturalnego „Dagome” w Katanii. Książka Viaggiatori polacchi in Sicilia e Malta została wydana we Włoszech przez wydawnictwo „Lussografica”, Caltanisetta – Sicilia,  w kwietniu 2012 r. w ramach projektu współfinansowanego przez Uniwersytet Warszawski (Wydział Lingwistyki Stosowanej). Recenzje książki poza samą autorką wygłosili: prof. literatury włoskiej, Antonio Di Grado (prowadzący prezentację), prof. socjologii, Grzegorz Kaczyński, przewodniczący Stowarzyszenia Kulturalnego „Dagome” w Katanii i prof. literatury włoskiej, Andrea Manganaro, wszyscy trzej wykładowcy Uniwersytetu w Katanii.  

Foto: Bożena Zofia Kachel

Na zdjęciu od lewej: prof. Antonio Di Grado, prof. Andrea Manganaro, dr hab. Anna Tylusińska-Kowalska 

Autorka pisząc tę książkę (od 2004 r.) podąża śladami nowego trendu podróżniczego, śledząc szlaki znanych postaci, wśród których należy przytoczyć: Juliana Ursyna Niemcewicza, Stanisława Poniatowskiego, Michała Wiszniewskiego i Adolfa Smorczewskiego.

Viaggiatori polacchi in Sicilia e Malta to unikalna opowieść, źródło dokumentujące obecność Polaków na Sycylii i Malcie w okresie od XVI do XIX wieku, do tej pory pomijaną przez naukowców, zachęcająca do zwiedzania tak magicznych miejsc. Ta obszerna publikacja ilustruje oryginalne i odkrywcze spojrzenia polskich podróżników intelektualistów, pisarzy i artystów na klimat, naturę i środowisko oraz odmienność codziennego życia owych lat. W celu zebrania materiałów autorka odbyła wiele podróży na Sycylię i Maltę, które jej zdaniem pozostawiają wyjątkowe doświadczenia, godne przekazania obecnym i następnym pokoleniom.

Oryginalność tej książki stanowi również jej strona lingwistyczna. Została ona napisana w j. włoskim i tym samym, jest skierowana do czytelników ze znajomością tego języka, a w szczególności do Włochów. Pozwala im w łatwy i przyjemny sposób wzbogacić swoją wiedzę o odczucia turysty cudzoziemca, jego poglądy na społeczeństwo i kulturę na wyspach oraz reakcję na wizytę „obcego”, czytając w ojczystym języku. Z powodzeniem można potraktować tę książkę, jako lekturę, która przenosi nas w odległe zakątki i kultury.

Prof. A. Di Grado w swoim wystąpieniu zaakcentował brawurę dr Anny Tylusińskiej-Kowalskiej i określił książkę, jako wartościowe źródło wiedzy nie tylko o podróżach Polaków na Sycylię i Maltę, ale jako źródło o rodzących się związkach między Polską a Włochami.

Prof. G. Kaczyński wystąpił w roli krytyka. Zdaniem Profesora każdy czytelnik ma inne spojrzenie na czytaną książkę. Podkreślił on także istotę struktury książki i związek między autorem, tekstem i kontekstem oraz skomentował ją, jako tekst zawierający unikalne dokumenty, będące źródłem historii, emigracji i poznawania nowych zakątków świata.

Dla prof. A. Manganaro Viaggiatori polacchi in Sicilia e Malta jest cenną i przydatną lekturą, gdyż oprócz opowieści o Sycylii i Malcie znajdziemy w niej historię Polski. Podsumowując swoją recenzję Profesor wyraził uznanie dla dr Anny Tylusińskiej-Kowalskiej za poświęcenie i wkład pracy, jaki poniosła tworząc to unikatowe dzieło.

Po krótkiej prezentacji swojej książki dr hab. A. Tylusińska-Kowalska dodała, że Sycylia była dla niej odkryciem, które chce kontynuować i pogłębić, skupiając się na latach siedemdziesiątych minionego stulecia, o czym świadczą wypowiedziane przez nią słowa:

     è stata una scoperta

…

     Io vorrei, infatti, continuare perché già ho fatto una piccola ricerca sui viaggiatori polacchi negli anni settanta del Novecento, anch’io sono un piccolo viaggiatore, sono stata nel 1974 due giorni a Palermo.

Na spotkanie oprócz studentów i profesorów uniwersytetu w Katanii przybyli licznie nasi rodacy ze stowarzyszeń: Dagome i Amici dell’Europa.